Het prikje van de hulst!

Waarschijnlijk heeft hij jou ook al eens geprikt, die groene boom met zijn rode besjes die er in het begin zo aanlokkelijk uitzag.
Het zal je beslist geen tweede keer overkomen !
En toch is deze prikkelaar beslist nuttig. Zoals je intussen al weet heeft in de natuur alles een functie.

De winter is een harde tijd voor de dieren, ze vinden maar moeilijk en weinig eten. Gelukkig is er de hulst, en dan vooral Mevrouw Hulst die zich 's winters tooit met mooie rode besjes. Heel wat vogels, zoals lijsters zijn er dol op en ook andere vruchteneters waarderen de besjes.
Maar opgelet, voor de mens zijn ze giftig !

Omdat de hulst niet vies is van wat schaduw, vind je hem op plaatsen waar weinig andere bomen zouden overleven, onder grote bomen die weinig licht doorlaten bijvoorbeeld.

Zelfs van bijgeloof heeft deze prikboom geen last. Hij wordt graag gezien, sommigen denken zelfs dat een hulst omhakken ongeluk brengt. In ieder geval hoor je de hulst hier niet over klagen. Hoe minder hij omgehakt wordt, hoe meer je hem kan tegenkomen, alleen of in groep.