Natuurlijk mest, kunstmest en nitraten

(zie ook: 6; #2)

Je hebt al het ˇˇn en ander over humus gelezen. Je weet dat humus ontstaat door de ontbinding van plantaardig afval. Humus is dus een natuurlijke manier om de aarde vruchtbaar te maken. Er bestaan ook nog andere soorten natuurlijk mest, zoals mest afkomstig van dieren (koeiemest, paardemest·.). In mest zitten voedingsstoffen die planten nodig hebben om te kunnen groeien. Die voedingsstoffen zijn bijvoorbeeld fosfor, kalium, nitraat. Mest kan ook kunstmatig ontwikkeld worden. Dit wordt dan kunstmest genoemd.

Waarom weigeren bio-kwekers om kunstmest te gebruiken ?

Omdat kunstmest geconcentreerder is dan natuurlijk mest en dus heel veel voedingsstoffen bevat. Planten nemen alleen de hoeveelheid voedingsstoffen op die ze nodig hebben voor hun groei. De rest verdwijnt in de grond. Omdat sommige voedingsstoffen zoals nitraten zich gemakkelijk oplossen, komen ze al snel in het grondwater en oppervlaktewater (water van beken, rivieren·) terecht. Door een teveel aan nitraten in het oppervlaktewater gaan sommige planten zoals algen sneller groeien. 's Nachts nemen algen zuurstof op uit het water. Wat gaat er dus gebeuren ? Je raadt het al, er is geen zuurstof genoeg voor andere planten en levende wezens. Heel wat vissen sterven zo door een tekort aan zuurstof.

Teveel nitraten in het grondwater is ook schadelijk voor mens en dier. Bij mensen hangt het af van het lichaamsgewicht. De nitraten die via het grondwater dat wij drinken in ons lichaam terecht komen, worden omgezet in nitrieten. Nitrieten belemmeren het zuurstoftransport in ons lichaam wat vooral bij baby's ernstige gezondheidsmoeilijkheden kan veroorzaken. Verder kunnen nitrieten in ons lichaam ook kankerverwekkende stoffen vormen.
Zo, nu weet je al heel wat meer over natuurlijk mest en kunstmest en over de gevolgen van teveel nitraten in het grond-en oppervlaktewater. Wat denk je ervan ? Onthou ook dat teveel nooit goed is !

De Bounga-Bounga's.