Ç Alexandra en haar ouders zijn onlangs in onze gemeente komen wonen È kondigt Mijnheer Pluim aan. Ç ij komt vandaag naar onze school en ik vraag jullie om haar van harte te verwelkomen in uw klas. È

Terwijl de directeur verder praat nemen alle leerlingen het nieuwe meisje, dat een onberispelijk kapsel heeft dat haar fijn gelaat omringd, goed op. Haar verzorgde kledij is naar de laatste mode en geeft haar de allures van een jonge dame.
Ç Heb je haar jurk gezien ? È fluistert Jane tegen Berta. Ç Dat is niet niks ...
- Die moeten een pak geld gekost hebben ! Goed voor haar dat haar ouders dit kunnen betalen.
- Je hebt groot gelijk. Ik vraag me toch af of het merken zijn die de mens en het leefmilieu respecteren ... È
Berta heeft geen tijd om haar van antwoord te dienen : Alexandra heeft reeds plaatsgenoemen aan haar nieuwe bank en de les wordt verdergezet.

Tijdens de middagpauze in de refter, zetten de drie Bounga-Boungas zich naast het nieuwe meisje om beter kennis met haar te maken.
Ç Hallo Alex ! È zegt Jane.
Ç 't Is Alexandra È antwoord deze laatste op een afgemeten toon.
Ç Excuseer me, Alexandra dus. È Jane is van mening dat deze reactie zeker te wijten is aan timiditeit. Ç Ik ben Jane en die twee zijn Bruno en Berta.
- Wij vormen samen een klein groepje en onder mekaar noemen we ons de Bounga-Boungas È vertelt Berta.
Ç Wat is dat voor iets ? È roept Alexandra uit. Ç Wat is dat voor een domme naam ?
- De Bounga-Boungas È herhaalt Bruno. Ç samen met al diegenen die het leefmilieu respecteren, vormen we de Stam van de Bounga-Boungas !
- Oh, nee toch.
- Jawel ! Als je wil, kan je onmiddellijk aansluiten bij onze groep, È roept Berta spontaan uit. Ç Bovendien kun je hierdoor vlugger geintegreerd geraken in de school. We kunnen bijvoorbeeld samen de bus nemen met jou tijdens de eerste dagen ... È

Alexandra plaatst zachtjes haar vork en mes op de tafel en wrijft dan langzaam en nauwgezet haar mond af met haar servet. Ze bekijkt de Bounga-Boungas een voor een en zegt hen :
Ç Uw belangstelling treft me, maar ik heb jullie helemaal niet nodig om me te integreren in deze school ! Bovendien heb ik veel belangrijker dingen te doen dan me bezig te houden met kleine plantjes en kleine vogels. Tot slot dit, ik heb niet de minste intentie om met de bus te reizen. In ieder geval heb ik mijn eigen chauffeur die me iedere dag met een van de grote wagens van mijn ouders zal komen halen ! È

*
* *

Het is de tweede week van Alexandra in haar nieuwe school. Deze morgen heeft ze helemaal geen zin om er naartoe te gaan. In tegenstelling tot wat ze gelooft en gehoopt hadt, heeft het feit dat ze rijk en modieus is haar niet geholpen om vrienden te maken op school. Ze lijken allemaal zo bezig met de ecologie waarvan ze niet veel begrijpt.

Ç Spijtig voor hen ! È piekert ze achterovergezakt op de achterbank van de wagen terwijl ze koekjes knabbelt. Ç Ze weten niet wat ze missen. En ik heb geen noodzaak aan pummels die de wereld willen redden en die niet eens weten wat schoenen met gecompenseerde zolen zijn ! È
Een stem haalt haar uit haar overpeinzingen. Ç Sta me toe aan Juffrouw Alexandra in herinnering te brengen dat Mijnheer, haar vader, formeel verboden heeft om te eten in de wagen en de voeten op de achterbank te leggen ? È
Het is Firmin, de chauffeur. Alexandra weet dat ze maar beter doet wat hij zegt, anders krijgt ze last met haar ouders vanavond. Ai, de week begint al goed.

En het wordt er niet beter op. Iedere avond en morgen blijft de wagen vastzitten in het verkeer tijdens de spitsuren. Firmin zet dan de autoradio op "om de tijd aangenaam door te brengen" zegt hij. Maar de enige muziek waarvan hij houdt is kerkorgelmuziek. Dat brengt een zware en ernstige atmosfeer in de wagen, zelfs macaber. Alexandra verafschuwt dit !
Als gevolg daarvan kan ze zelfs niet lezen en het enige dat haar overblijft is te kijken naar de lange files met wagen omringsd door uitlaatgassen. Niet iets om zich blij over te maken. Het is bovendien nog meer enerverend wanneer ze regelmatig worden voorbijgestoken door bussen, die in eigen bedding, niet meer gehinderd worden door de auto's. In die bussen ziet ze ook kinderen van de school die lachen en zich blijkbaar erg amuseren ...

Als klap op de vuurpeil weigert Firmin permanent om haar schoolwerk na te kijken en antwoord te geven op haar vragen want hij beweerd dat hij Ç zich moet concentreren op het verkeer en geen tijd heeft om zich met zulke kleine zaken bezig te houden È. Het heeft geen naam, hij gaat vooruit als een zieke slak ... Eenmaal aangekomen bij de school is het natuurlijk te laat om hulp te vragen aan de medeleerlingen !

*
* *

De drie Bounga-Boungas vinden elkaar terug aan de halte van de bus.
Ç Ben je niet met de fiets gekomen deze morgen ? È vraagt jane aan haar vrienden.
Ç Neen, ik gebruik de mijne voor een electrisch experiment met een speciale dynamo..
- Daarom vergezel ik hem. want hij wordt zo opgeslorpt door zijn experimenten dat hij waarschijnlijk de verkeerde bus zou nemen È zegt Berta.
Ç Zeer grappig È commentarieert Bruno. Ç En jij, heb je je rolschaatsen verloren ?
- Neen. Maar ik heb de laatste oefening niet goed begrepen en ik wou aan de een of andere uitleg vragen in de bus. En ook is het een goed moment om onze laatste testen af te maken. We hebben reeds de rolschaatsen, de fiets en het wandelen. Er ontbreekt nog alleen het gemeenschappelijk transport. Nadien kunnen we nakijken wat het beste alternatief is ten opzichte van de auto.
- HŽ, kijk eens wie we daar hebben ! È roept plotseling Berta terwijl ze Alexandra aanwijst die terzijde staat.

Berta groet haar met een brede glimlach. Alexandra wuift slapjes terug en de drie vrienden gaan rond haar staan.
Ç Dat is heel sympathiek dat je de bus neemt ! È zegt Berta. Ç Ja, de wagen is buiten gebruik en er is geen andere beschikbaar. Denk echter niet dat ik hier een gewoonte van zal maken !
- Ik zie dat je nog altijd zo weerbarstig bent ! We zullen zien wat je ervan denkt als je een paar keer meegereden bent ! È besluit Jane met een knipoogje.

De eerste busreis van Alexandra valt goed mee. Berta toont haar hoe ze moet betalen en legt uit aan Jane hoe ze de oefening die ze niet begreep moest oplossen. âs Avonds gebeurt de terugreis op een zeer ontspannen manier. Er wordt nogal wat gelachen want Berta weet hoe ze het goede humeur moet verspreiden en haar imitaties van Mijnheer Lessec kennen bovendien enorm veel succes. Tussen Alexandra en de anderen lijkt het ijs gebroken. Afspraak wordt gemaakt voor 's anderdaags en de dag nadien.

De avond van de derde nemen Alexandra en de Bounga-Boungas afscheid zoals op de andere dagen.
Ç Tot morgen. Vergeet niet het adres mee te brengen van je schoenhandelaar ! È zegt Berta.
Ç Ok. Ik zal het je geven tijdens de recreatie. Van avond zal de wagen gemaakt zijn en morgen kom ik terug met Firmin ... È Jane, Berta en Bruno horen in de stem van hun nieuwe vriendin een beetje spijt en verdriet.
Ç Goed, tot morgen dan È zegt Jane met een klein handgebaar.

Anderdaags terwijl de Bounga-Boungas de bus nemen horen ze achter hen een stem buiten adem die roept :
Ç Wacht op mij, wacht op mij ! È
Allen zijn zo verbaasd Alexandra te zien dat ze bijna vergeten de deuren open te houden. Enkele ogenblikken later zijn ze allen geinstalleerd achteraan in de bus en luisteren ze aandachtig naar de uitleg van Alexandra.
Ç Gisteravond wanneer ik terugdacht aan de verschrikkelijke trajecten met Firmin in de verkeersopstoppingen em met de luide orgelmuziek dacht ik aan de laatste drie dagen met jullie in de bus van en naar school en ik heb besloten dat ik dit niet meer mag missen ! È